Woord en Beeld



Een 'Words and Pictures'

Een verhaal met woorden en tekeningen

 

Kinderen die in contact komen met de jeugdhulp weten vaak niet goed waarom hun gezin begeleid wordt of waarom ze uit huis geplaatst zijn.[1]Vaak “verzinnen” ze dan hun eigen verhaal, volgens hun eigen logica, of kunnen ze zichzelf schuldig of machteloos voelen omdat er zoveel fout lijkt te gaan.

Het gebruik van de methode ‘Words and Pictures’ (WandP), ontwikkeld door Susie Essex, John Gumbleton en Colin Luger, kan het inzicht van de kinderen hierin helpen vergroten.[2]

 

Een ‘Words and Pictures’ is een verhaal, ondersteund door tekeningen, dat in de eerste plaats geschreven wordt voor de kinderen uit het gezin.¹

 

Het verhaal wordt ook vaak getoond aan belangrijke mensen uit de omgeving van de kinderen. Het kan dienen als basis voor het werken aan een veiligheidsplan.[3] In de verhaallijn worden belangrijke gebeurtenissen voorgesteld en wordt uitgelegd waarom volwassenen bezorgd zijn over de kinderen. Er staan ook altijd leuke herinneringen in.¹
 

Het doel is dat de kinderen weten waarover de volwassenen zich zorgen maken en dat het goed is om over zorgen te praten met anderen. Het is ook belangrijk dat de kinderen weten dat de ouders willen dat ze zich veilig voelen.

 

Hiermee nemen de ouders en de volwassenen hun verantwoordelijkheid tegenover de kinderen op: in de ‘Words and Pictures’ worden de verantwoordelijkheden duidelijk benoemd, en de volwassenen engageren zich tot een gezamenlijke uitleg voor de kinderen, zij het dat daarin de verschillende standpunten naast mekaar kunnen aan bod komen.

 

De afgewerkte ‘Words and Pictures’ is een gemeenschappelijk en duidelijk verhaal, in een taal die begrepen wordt door alle mensen die betrokken zijn. De tekeningen die de verhaallijn ondersteunen, geven de kinderen een beeld van hoe de betrokkenen hebben gereageerd, wat ze voelden of hadden willen zeggen en hoe ze geprobeerd hebben te helpen.¹

 

Ouders en hulpverleners werken, na akkoord van de jeugdrechtbank (indien deze betrokken is), samen aan een ‘Words and Pictures’. Ouders kunnen ook andere personen die zij vertrouwen vragen om te helpen.³ Het proces om tot het verhaal te komen is erg waardevol. Het kan ervoor zorgen dat de volwassenen de zaken op een andere manier gaan bekijken. Het mee maken van de "Words and Pictures" is ook een belangrijke stap die ouders kunnen zetten in het creëren van meer veiligheid voor hun kinderen.
 

Vaak wordt er lang onderhandeld over de woorden en de beelden van het verhaal. Als er geen akkoord wordt bereikt, kunnen verschillende versies van de gebeurtenissen naast elkaar in de verhaallijn worden opgenomen.¹ Zolang de ernst van de zorgen over de kinderen niet wordt afgezwakt en het verhaal alles vertelt wat de kinderen volgens de jeugdrechtbank of de gemandateerde voorziening (indien deze betrokken zijn) moeten weten.³

Alle betrokken volwassenen moeten formeel goedkeuring geven over de laatste versie van de ‘Words and Pictures’. Als dat lukt, wordt het verhaal ook aan de kinderen getoond in overleg met en in aanwezigheid van deze volwassenen. De kinderen worden dan ook aangemoedigd om zelf dingen toe te voegen aan het verhaal.¹
Deze tekst werd geschreven door Sanne Van den Begin.

[1] Hiles,M., Essex, S., Fox, A., Luger, C., met toestemming vertaald door Van Schijndel, A. en Sulkers, E., ‘Words and Pictures’ verhaallijn: Onmisbaar in de jeugdzorg.(niet-gepubliceerde nota)

[2] Parker,S., Specific Tools and Practices utilised in PFS, opgehaald op 14 maart 2015 van http://www.spconsultancy.com.au/partnering-for-safety.html.
[3] Turnell, A., Essex, S. (2010). Naar één gezamenlijk verhaal ín woord en beeld’. In: Als er ‘niets aan de hand is; een oplossingsgerichte methode bij ontkenning van kindermishandeling. Houten: Bohn Stafleu van Loghum.


Voorbeelden:
Zie good practices.

Meer informatie over Words and Pictures:

- Zie bronnen

- Turnell, A.(2007). Words and pictures: informing and involving children in child abuse scases (DVD), Resolutions Consultancy, Perth.

 





VZW Sporen
Partner 2
Partner 3

© Opgroeien in Veiligheid - vzw Sporen - CMS: NetTools - Design: Just Catch Up