Immediate Story



Als de jeugdhulp wordt ingeschakeld in een gezin volgen er soms grote veranderingen die onbedoeld kunnen leiden tot trauma bij de gezinsleden.

Het belangrijkste doel van de ‘immediate story’ is om dit trauma te verminderen. Een shockerende gebeurtenis (zoals bvb. een kind dat uit huis wordt geplaatst) is immers niet altijd traumatiserend als de gezinsleden begrijpen wat er gebeurt en getroost kunnen worden door iemand die de situatie ook begrijpt.

Een ‘immediate story’ is een duidelijk verhaal dat gemaakt wordt door hulpverleners/begeleiders. Het verhaal legt het gezin op een eenvoudige manier en in begrijpelijke taal uit waarom er hulpverleners betrokken zijn, wat er gebeurt (of wat er juist gebeurd is) en wat het volgende is dat zal gebeuren.

Het verhaal wordt aan het kind verteld en getoond op het moment dat er iets belangrijks verandert in zijn of haar gezin. Bijvoorbeeld als het kind uit huis wordt geplaatst of als een ouder tijdelijk ergens anders gaat wonen. Het verhaal geeft het kind direct een uitleg voor de ingrijpende gebeurtenissen. Ook voor de volwassenen kan het korte verhaal zinvol zijn. Het is voor hen,  gezien de stressvolle situatie, vaak moeilijk om veel informatie op te nemen. Het kan de ouders ook helpen om het kind nog beter te ondersteunen, door dezelfde boodschap te geven als de hulpverleners.  

De ‘immediate story’ wordt enkel door hulpverleners gemaakt omdat het meestal niet mogelijk is om al bij de start van de begeleiding samen met de ouders een meer gedetailleerde uitleg te maken. Het verhaal kan wel een eerste aanzet zijn om nadien samen met de ouders een meer uitgebreide ‘Words and Pictures’ te maken.

De verhaal bestaat uit 4 delen:

                           


1.
In het eerste deel krijgt het kind een heldere uitleg over waarom er zulke ingrijpende veranderingen zijn. Hierdoor is de kans kleiner dat het kind op één of andere manier denkt dat het zijn schuld is. Er wordt ook verteld wie deze beslissingen heeft genomen.

2. Bij de tweede prent staat een korte uitleg over waar het kind zal logeren of over de belangrijkste dingen uit het veiligheidsplan. Zeker als het kind niet thuis kan blijven, kan de situatie heel stresserend, beangstigend en verwarrend zijn.

3. In het derde deel wordt het kind gerustgesteld dat het contact mag blijven hebben met zijn/haar ouders.
Er wordt geschreven wanneer dit contact zal zijn of wanneer dit zal worden afgesproken.

     Het is heel belangrijk dat je als hulpverlener veilige contacten mogelijk maakt tussen het kind en belangrijke personen voor het kind. Het gezin vindt dit zelf heel belangrijk en als het kind troost en nabijheid ervaart van zijn hechtingsfiguren, verkleint dit ook de kans op trauma. Er moet met veel zorg worden omgegaan met de eerste hechtingsrelaties. Dit is belangrijk als we willen dat het kind zich op een gezonde manier kan hechten aan andere zorgfiguren en in relaties in de toekomst.

4. Bij de vierde prent komt het gezin meer te weten over de belangrijkste dingen van het proces van veiligheidsplanning.
Dit kan bvb. gaan over de voorwaarde dat veiligheid zal moeten worden aangetoond, dat er nood is aan een netwerk, over dat iedereen zal moeten samenwerken om te komen tot een plan dat iedereen overtuigt dat het kind in de toekomst veilig zal zijn thuis.

Meer informatie hierover wordt best pas gegeven op een moment dat het gezin minder stress ervaart en meer informatie kan opnemen. Deze belangrijkste info kan wel maken dat het gezin voorbereid is op wat zal komen en het de hoop behoudt dat het kind terug naar huis zal komen.

 

Bron: Parker, S. (2014). Partnering for safety. Working in partnerschip with parents , children and their networks, to build stronger, safer families. Brussel: Departement Welzijn, Volksgezondheid en Gezin.


Meer informatie of zelf aan de slag?
www.spconsultancy.com.au

 



VZW Sporen
Partner 2
Partner 3

© Opgroeien in Veiligheid - vzw Sporen - CMS: NetTools - Design: Just Catch Up